هشدار داده‌اند : فمن كان يرجوا لقاء ربّه فليعمل عملا صالحا و لا يشرك بعبادة ربّه احدا . « 1 » هر كس كه طالب سعادت حقيقى و اميدوار به لقاى پروردگارش هست ، بايد عمل صالح انجام دهد ، عملى كه در آن شايبه‌اى از فساد نباشد ، و در عبادت پروردگارش ، احدى را شريك نگرداند . لفظ « أحد » كه به دنبال نفى واقع مىشود ، مفيد استغراق است ، يعنى همه چيز ( از ذوى العقول و غير آنها ) را در برگرفته و مشمول حكم نفى مىنمايد و در آيه فوق اين معنا به خوبى روشن است يعنى هيچ يك از اشيا ( اعم از عاقل و غير عاقل ) را شريك عبادت پروردگار ننمايد ، و همين معنا مضمون آيهء « و ما أمروا الاّ ليعبدو اللّه مخلصين له الدين » « 2 » يعنى دين مستخلص گرديده از ايادى ربوبيّت اكوان و آفريدگان ، مطلوب خداوند متعال است و حاجتمند در جلب منافع و دفع مضارّ بايد فقط به سوى حضرتش التجا آورد و او تبارك و تعالى قاهر و غالب مطلق است و در قضا حاجات محتاجين ، مغلوب سبب مخصوصى نيست و « ان اللّه بالغ امره قد جعل اللّه لكلّ شيء قدرا . » « 3 » همين است معناى اخلاص عمل و دين خالص كه انحراف از آن ، ضلال و سقوط در هاويهء شرك است و همانطور كه گفتيم واقع

--> ( 1 ) كهف - 110 . ( 2 ) زمر - 3 . ( 3 ) طلاق - 3 .